O Linawie
Linawa jest małą marką, którą tworzę sama – od pomysłu i pierwszego szkicu, przez konstrukcję, aż po ostatni ścieg.
Szyć zaczęłam, kiedy miałam dziewiętnaście lat, choć marzyłam o tym dużo wcześniej. Moja bratowa pokazała mi podstawy. Kiedy już je opanowałam, dostałam od babci starą, mocną maszynę Łucznik. Obiecała mi ją wcześniej, pod warunkiem, że nauczę się szyć.
Od początku podobało mi się w szyciu to, że mogę nosić coś, czego nie ma nikt inny. Fascynuje mnie cały proces: projektowanie, modelowanie aż po moment, kiedy pomysł przeradza się w gotową, unikalną rzecz.
Właśnie dlatego, nie chcę tworzyć ubrań w dużych ilościach, ale w małych seriach lub pojedynczych egzemplarzach.
Cieszy mnie myśl, że ubranie może być czymś osobistym – nie masowo powielonym, ale znalezionym przez właściwą osobę.
Kiedy byłam dzieckiem Żuławy wydawały mi się zbyt spokojne. Dużo przestrzeni, ciągły wiatr i niewiele się działo.
Kiedy wróciłam tu, po kilkunastu latach spędzonych w mieście, zaczęłam na nie patrzeć zupełnie inaczej. Pokochałam to, co kiedyś mi przeszkadzało: przestrzeń, ciszę, surowość.
Szycie i Żuławy – te dwie rzeczy doprowadziły mnie do tego, co dziś z radością tworzę. To z nich wyrosła Linawa.
Lubię ubrania proste, ale dobrze przemyślane. Takie, w których można swobodnie pracować, przyjemnie odpoczywać i po prostu dobrze się czuć. Dlatego wybieram naturalne tkaniny.
Chcę szyć rzeczy, które są praktyczne i będą długo służyły.